Je bent verward, niet? Bang.
Dat geeft niet. Ik kan je helpen.
Wie is dit?
Ik ben een dokter. Je moet naar me luisteren.
Je bent je geheugen kwijt. Er was een experiment.
Er ging iets mis. Je geheugen werd gewist.
Versta je me?
Nee, Ik begrijp het niet. Wat is er in godsnaam gaande?
Luister. Er zijn mensen op weg naar jou terwijl we spreken.
Je mag ze je niet laten vinden. Je moet nu vertrekken.
Hallo? Ben je er nog?
Hey, Mr. Murdoch. De Automaat belde.
Zei dat je je portefeuille daar liet liggen.
Je gaat die best halen aangezien je maar voor 3 weken betaalde...
en die zijn 10 minuten geleden afgelopen.
Was ik hier 3 weken?
Het staat hier zwart op wit, Mr. Murdoch.
Dag en datum.
We verzorgen onze boeken zoals onze bedden, allemaal netjes en proper.
Ik breng dit in orde wanneer ik terugkom.
Zie dat je dat doet. Het enige wat je een gast maakt...
in deze tent, vriend, is cash op tafel.
Huisregels. Drie weken is drie weken.
Geen korting wegens goed gedrag.
Mr. Murdoch, ja, waar is hij?
He vertrok net vijf minuten geleden.
Slaap nu.
# When marimba rhythms start to play
# Dance with me
# Make me sway
# Like a lazy ocean hugs the shore
# Hold me close
# Sway me more
# Like a flower bending in the breeze
# Bend with me
# Sway with ease
# When we dance you have a way with me
# Stay with me
# Sway with me
Hey, zoetje!
Hij zei dat hij de dokter was van je echtgenoot.
Hij wou je spreken.
Excuseer.
Dr. Sh...
Schreber. Alsjeblieft, komt u binnen?
U moet Emma Murdoch zijn.
Bedankt om me zo snel te komen opzoeken.
Wat is dit?
Een nogal primitief experiment... voor mijn verdere studies.
Ik begrijp het niet.
U zegt dat u de dokter van m'n man bent, maar hij noemde u nooit.
De waarheid is, Mrs. Murdoch...
John is al enige tijd bij me onder behandeling.
Hij kampt met gevoelens van verraad...
als gevolg van uw huwelijksproblemen.
Vertelde John u wat er gebeurd is? - Ja.
Wanneer zag u hem voor het laatst?
Drie weken geleden.
Hij pakte een koffer. Hij was erg kwaad op me.
Ik begrijp hoe moeilijk dit voor u moet zijn.
Maar voor John's bestwil...
Moet je me zien als je vriend, Emma.
Het lijkt erop dat John lijdt aan een inzinking.
Volledig geheugenverlies.
Hij lijdt wellicht aan waanvoorstellingen.
Misschien is hij zelfs gewelddadig.
Emma...
Als hij contact met je zoekt, en ik verwacht dat hij dat doet,
moet u me onmiddellijk bellen. Begrijpt u?
Het is belangrijk dat ik de eerste ben die hem bereikt.
Waar je echtgenoot ook is, hij is op zoek...
naar zichzelf.
Goedenavond, Mr Murdoch.
Ik heet Mr Murdoch, nietwaar? Mr J. Murdoch?
Mr., wat was het ook al weer, "J"-iets-Murdoch?
J. Murdoch.
Hoe heet je? Justin? Jerry?
Nee.
Ik heet Jason Murdoch, John Murdoch.
Jake Murdoch. Hoe gaat het?
Hoi. Jack Murdoch.
Hoi.
Bumstead.
Ik zei die kerel, "Cash op tafel".
Ik zei, "Luister, drie weken is drie weken".
Waar is onze geluksvogel?
Boven, sir, kamer 614.
Weer een prostituee.
"J. Murdoch".
Goedenavond, Husselbeck.
Inspecteur Bumstead.
Je veter zit los.
Sir.
Ik ben blij dat u er bent, sir.
Walenski schijnt het op z'n heupen te hebben.
Ik pak aan wat ze me geven, Husselbeck.
Wow. Iemand lijkt met het verkeerde been uit bed gestapt te zijn.
Hallo. - Oh, jij bent het.
Je hebt je portefeuille laten liggen, maat.
Wanneer?
De vorige keer dat je hier was.
Wanneer was dat? -Toen je je portefeuille vergat.
Moet ik me dat herinneren?
Hallo. Excuseer.
Nee, nee, serieus.
Vermoedelijk?
Waar ga jij naartoe, chef? -Naar huis.
En waar is thuis?
Hebben jullie sufferds niks beters te doen?
Ik probeer gewoon m'n werk te doen, May.
Er loopt een moordenaar rond, als je het nog niet wist.
Zou je hem niet beter gaan zoeken in plaats van te zitten lummelen, huh?
Komaan, weg hier.
Komaan.
En rond gaat ze.
Waar stopt ze? Niemand weet het.
Hoeveel zijn het er nu, Husselbeck? Zes hoertjes in totaal?
Ik geloof het wel, sir.
Geef de man maar een "A" voor de inspanning.
Je zou toch hopen dat die doden de goedheid zouden hebben...
te sterven op een beter tijdstip.
Hey, spijtig van Walenski, huh?
Ik denk dat hij genoeg gezien had.
Zo, Husselbeck...
Wat voor moordenaar stopt om een stervende vis te redden?
Daar heb je me, sir.
Bumstead, waar bleef je?
Die killer speelt een spelletje met ons, dankzij Walenski.
Met alle respect, hoofdinspecteur...
Ik ken Eddie al heel lang. Hij is een goede politieman.
Wat voor agent Walenski ook was, hij is al een hele tijd losgeslagen.
Ik wil Bumstead spreken.
Komaan, we gaan.
Wacht!
Frank, Frank!
Pak zijn arm!
Ze houden ons in de gaten.
Sta recht.
Er is geen uitweg!
Laat ons je geen pijn doen.
God, zien jullie het dan niet?
Laat me los. Laat me los!
Ik ga je geen pijn doen. Ik ga je niet...
Wat was dat? - Walenski.
Ik word gestraft voor m'n zonden, niet?
Wat heb ik gedaan om dit te verdienen?
Waar moeten we mee beginnen?
Alles wat inspecteur Walenski op papier heeft gezet moet hier zijn.
Het enige dat moet weggestoken worden is Walenski.
Er gaat niets boven een beetje gezonde paranoia.
Sir, we kregen net de vingerafdruk resultaten binnen.
Wat is dit? Eén of andere grap?
Gooi niets weg.
Inspecteur Bumstead?
Ik kom de vermissing van m'n man aangeven.
Doe dat bij de balie.
Zij stuurden me naar u.
Hij heet John Murdoch.
Mrs. Murdoch, waarom heeft u dit niet eerder gemeld?
Als je man zo lang vermist is als u beweert...
Ik dacht dat hij me gewoon verlaten had.
Toen... contacteerde een dokter me deze avond.
Hoe lang was u gehuwd?
Bijna vier jaar.
Waarom vraagt u dat?
Omdat u zich oncomfortabel voelt met uw ring.
Alsof u... niet gewoon bent hem te dragen.
Nee, ik doe hem nooit uit.
Komen deze namen u bekend voor?
Nee. Wie zijn die vrouwen?
Waarom zoekt u m'n echtgenoot?
Beschuldigt u hem ergens van?
Misschien. Misschien moord.
Moord op wie?
Welke? -Allemaal.
Mrs. Murdoch, het spijt me. Het spijt me.
Ik wou u niet ongerust maken.
Het spijt me dat ik gekomen ben. We maakten beide een vergissing.
Mrs. Murdoch, alsjeblieft.
Als u me het even laat uitleggen...
Ik kom dadelijk.
Kennen wij elkaar?
Als dat zo is, hoop ik dat je nog steeds ademt.
Hoe heet je, schat?
John.
Dat is een passende naam.
Ja.
Ik dacht net...
Wat jij doet...
lijkt nogal gevaarlijk,
op dit moment.
Hoe weet je dat ik niet die moordenaar ben?
Je lijkt me het killer-type niet. Hoezo?
Voel je soms vreemde neigingen waar ik meer van moet weten?
Ah, verdorie.
Het lijkt dat je je minder aangename natuur hebt ontdekt.
Wie ben jij?
We zouden dezelfde vraag kunnen stellen, ja?
Slaap nu.
Hij kan tunen.
Wat moeten we doen? Die man is gevaarlijk.
Het schijnt dat hij kan tunen.
Onmogelijk.
We hebben het met onze eigen ogen gezien.
Soms slaat het inprenten niet aan.
Dan gedragen ze zich grillig als ze ontwaken.
Ze dolen dan rond als verdwaalde kinderen.
Maar deze was anders, ja?
Wat zegt de dokter ervan?
Hij heeft zich niet gemeld.
En Mr Quick? -Geen Mr Quick meer.
Mr Quick dood, ja.
Arme, arme Mr Quick.
Mr Book, weet hij het?
Zouden wij het niet moeten weten, Mr Hand?
We hoopten eerst meer te ontdekken vooraleer het met je te delen.
We kunnen niets leren zolang we hem niet in onze macht hebben.
Mr. Night, neem jij het oosten.
Mr. Face, jij het westen.
Mr. Glove, het zuiden.
Mr. Shade, het noorden.
We moeten deze man hebben.
Denkt u echt dat mijn man in staat is om deze moorden te begaan?
Wel?
Laat ons hopen, voor ons beide's bestwil, dat ik het mis heb.
John.
Ik was zo bezorgd om je.
Straf je me?
Als verdwijnen jouw manier van straffen is,...
Ik kan het niet waarderen.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik vond deze sleutels in m'n zak.
Kennelijk woon ik hier.
Ben jij misschien m'n vrouw?
Misschien?
John.
Jij...
weet echt niet wie ik ben, hÃ¨?
Je dokter belde me.
Hij was al bang dat dit kon gebeuren.
Mijn dokter?
Ja. Hij...
Hij gaf me z'n kaartje.
Hij wil je absoluut vinden.
Schreber...
Ik voel me alsof ik iemand anders z'n nachtmerrie beleef.
Wat is er met me aan de hand? Waarom ging ik naar een arts?
Ik had een verhouding.
Je was kwaad op me.
De politie is op zoek naar jou.
Ik weet het. Ik zag de kranten.
"Killer stalkt straatprostituees".
Ik was bij een van die vrouwen
voor ik naar hier kwam vanavond.
Ik begrijp het niet.
Ik ontmoette haar buiten bij een Automaat.
Ik denk dat ik mezelf wilde testen.
Ik wilde weten of ik het in me had om die dingen te doen.
Ik ben misschien gek, maar wie ik ook ben...
ik ben nog steeds mezelf en geen killer.
Ik geloof je.
Werkelijk?
Wat?
De wagen buiten, waarmee je hier aankwam.
Dat is een politieagent. Hij zette me hier af.
Ik wist niet dat hij hier nog was.
John.
Veroer je niet, mister!
Wacht. Je hebt de verkeerde man.
Ga uit de weg, alstublieft?
Ik heb niemand vermoord.
Op dit moment ben je een verdachte. Geef jezelf over.
Ik zal luisteren naar al wat je te zeggen hebt.
Je zal niet geloven wat ik te zeggen heb.
Geef me een kans.
Er is iemand die me zoekt.
Er is een groep mannen. Zij willen me dood.
En ik weet zelfs niet... Ze zijn niet eens...
Ja, wie luistert er naar een dolleman?
Ga opzij, Mrs. Murdoch.
Lopen!
Niemand luistert naar me.
Murdoch, stop!
Murdoch!
Hoeveel verder nog?
We zijn er bijna, maat.
Hey, weet je toevallig de weg naar Shell Beach?
Grapje zeker? Ik en de vrouw verbleven daar tijdens onze huwelijksreis.
Al wat je moet doen is Main Street west nemen...
Of is het de Cross...
Weet je, dat is straf. Ik kan me niet meer herinneren
of het Main Street west of de Cross-town is.
Sorry, inspecteur, ik kan u verder niet helpen...
maar ik ben al laat voor een afspraak.
Wel, ik apprecieer dat u de tijd nam.
Er is wel één ding dat me verbaast.
Ik heb al heel wat moordenaars gezien in mijn carriÃ¨re.
Murdoch lijkt me er geen te zijn.
Misschien ben je het niet gewoon diep genoeg te graven.
Ik weet het wanneer iemand staat voor te liegen, dokter.
Vergeef me, inspecteur, maar u bent geen psychiater.
Persoonlijkheden beoordelen is mijn werk.
Wel, misschien kan je me wat aanwijzigingen geven.
Zeker.
Laten we u nemen, bijvoorbeeld.
U bent een veeleisend man, gedreven.
U gaat op in de details.
Ik zou zeggen dat uw leven...
eerder eenzaam is.
Goedenavond, inspecteur. Ik moet nu echt doorgaan.
Sluitingstijd. Het zwembad is nu gesloten.
Dr. Schreber.
Helaas waren we genoodzaakt u hier te komen opzoeken.
U weet hoe oncomfortabel we dit alles vinden...
deze vochtigheid.
Het spijt me. Ik... -U heeft zich niet gemeld, ja.
Ik was bang. Ik heb een zwak hart, weet u.
Uw zwakheid is volgens ons geen kwestie van uw hart.
We vonden dit in z'n hotelkamer.
Moeten we Mr Murdoch's herinneringen opnieuw reproduceren?
Ik probeerde hem in te prenten,
maar hij ontwaakte en sloeg de injectiespuit uit m'n hand.
Ik probeerde hem te stoppen maar hij was te snel.
Hij heeft dus geen herinneringen?
Alleen fragmenten. De procedure werd onderbroken.
Het is alleen een kwestie van hem te vinden.
U heeft vaker weglopers gehad, niet waar?
Dit is geen wegloper, dokter. Deze kan tunen.
Maar dat is onmogelijk. Ik dacht dat alleen julie dat konden.
U zult een nieuw sjabloon van zijn geheugen maken, ja?
Natuurlijk, ik zal hem opnieuw inprenten.
Nee, we hebben ze voor iets heel anders nodig.
Het is bijna middernacht, Dr. Schreber.
Na de tuning van vannacht praten we verder, maar....
geen uitstel meer, ja?
Geen ongeregelheden meer in uw gedrag.
U ziet er bleekjes uit, dokter.
Wat beweging zal u vast goed doen.
Kom binnen. - Kate.
Hoe is jet met hem? - Hetzelfde.
Walenski? Ik ben het, Frank.
Kom binnen, Frank.
Doe de deur dicht.
Ik ging door een van je oude rapporten.
Het is een interessante zaak.
Het soort dat een man's carriÃ¨re kan maken...
of breken.
Ja, ik zat op die zaak.
En toen? Wat gebeurde er, Eddie?
Niets gebeurde, Frank.
Ik heb een hoop tijd gespendeert aan de metro. In cirkels gereden.
In cirkels gedacht.
Er is geen uitweg.
Ik heb elke centimeter van deze stad onderzocht.
Je maakt je vrouw doodsbang, Eddie.
Ze is mijn vrouw niet.
Ik weet niet wie ze is. Of wie wij zijn.
Waarom zeg je dat?
Denk je veel aan het verleden, Frank?
Even veel als ieder ander.
Zie je, ik probeer me dingen te herinneren...
dingen uit het verleden helder voor de geest te halen.
Hoe meer ik probeer terug te denken, hoe meer alles uiteen valt.
Niets lijkt reÃ«el.
Het is alsof ik dit leven heb gedroomd...
en als ik uiteindelijk wakker word, ben ik iemand anders.
Iemand totaal anders.
Je hebt iets gezien, hÃ¨ Eddie.
Iets wat met de zaak te maken had.
Er is geen zaak. Die is er nooit geweest!
Het is één grote grap! Het is een grap!
Wat we vannacht nodig hebben, zijn...
12 familie fotoalbums, 9 persoonlijke dagboeken...
17 liefdesbrieven, diverse jeugdfoto's...
26 portefeuilles, ID- en SIS-kaarten.
Dit roept herinneringen op.
Deze is nog warm.
Wat is het?
De herinneringen aan een geweldige minnaar?
Een catalogus van veroveringen?
We zullen er snel achterkomen.
U kan dit niet appreciÃ«ren, niet waar, Mr. wat-uw-naam-ook-is?
Niet het soort verovering dat u ooit zou kunnen begrijpen.
Laten we eens zien.
Een sprankje ongelukkige jeugd.
Een vleugje puberale opstandigheid.
En tenslotte...
een tragische dood in de familie.
Dokter.
Mr. Book.
Waarom slaapt Murdoch niet...
tijdens het tunen zoals de anderen?
Ik weet het niet. Misschien staat hij hoger op de evolutieladder.
Een speling van de natuur. Hij past zich aan om te overleven.
Wat verwacht u? Was u niet op zoek naar de menselijke ziel?
Dat is het doel van uw kleine dierentuin, niet?
Daarom verandert u elke nacht mensen en dingen.
Misschien heeft u eindelijk gevonden wat u zocht...
en bijt het u in uw...
Er zijn meerdere mensenlevens nodig om onze gaven meester te worden.
De idee dat een gewone man de gave zou kunnen ontwikkelen om te tunen...
Is absurd, ik weet het,...
maar welke andere verklaring is er voor?
Het is tijd.
Leg alles stil.
Haal uw krant hier!
Het maakt me knettergek.
Ik kan niet slapen.
En ze noemen mijn job "ongeschoold".
Denk jij dat je het moeilijk hebt?
Hou jij je maar eens bezig met de kinderen voor de verandering.
Frederickson zegt dat hij me weldra uit de nachtploeg haalt.
Dat wordt ook tijd, schat.
Hallo!
Word wakker!
Hey!
Word wakker!
Hallo!
Hoort iemand me?
Laat het tunen beginnen.
De Goodwins. Jeremy, Sylvia,
Jane en de kleine Matthew.
De rijken worden rijker.
Ze zullen dienstvertrekken hebben voor de nacht om is.
Dr Schreber, neem ik aan?
U bent het.
Hey, komaan.
Dat is geen manier om een patiÃ«nt te begroeten, dokter.
Als dat is wat u bent, huh, dokter?
Mr. Murdoch, alstublieft, ik...
Wat gebeurt hier? Waarom slaapt iedereen?
Shht. Niet zo luid!
Waarom kan ik me niets herinneren? Wat heeft u met me gedaan?
Niets, niets. Alsjeblieft, ik wil u helpen.
We kunnen hier niet praten.
Het is niet veilig. Als ze ons samen zien...
Kan me niet schelen. Ik wil antwoorden.
Ik wil antwoorden, nu!
Wie zijn zij?
Wie zijn zij die me willen doden?
Antwoord me!
Mijn god, u kunt het echt.
Deed ik dat?
Luister naar me, John. Jij hebt hun kracht.
Jij kunt dingen laten gebeuren enkel en alleen met je wil.
Ze noemen dat tunen. Zo laten ze de gebouwen veranderen.
Net deed jij het ook, uit zelfverdediging. Een reflex.
Maar ik kan je leren je kracht precies te controlleren.
Laat me je helpen, John. Samen kunnen we ze stoppen.
We kunnen de stad terugnemen.
M'n bril.
M'n bril, alsjeblieft.
Hij heeft de firma voor schut gezet
met z'n gelanterfant.
Dus heb ik Frederickson gezegd dat ik hem moet ontslaan.
Heel verstandig, schat.
Hij viel me aan.
Ik weet niet waar hij naartoe is.
Kom, Dr. Schreber.
We hebben veel te doen.
Ja?
Ja.
# They say that you're a run-around lover
# Though you say
# It isn't so
# But if you put me down for another
# I'll know
# Believe me, I'll know
# 'Cause the night
# Has a thousand eyes
# And a thousand eyes
# Can't tell, but see
# If you are true to me
# So remember
# When you tell those little white lies
# That the night has a thousand eyes
# A thousand eyes
De experimenten van vanavond moeten op de volgende locaties plaatsvinden.
De eerste moet hier op Avenue M worden ingeprent.
Mr Book, er is een probleem.
Er is geen Avenue M. We konden hem niet voltooien.
Bij de laatste tuning detecteerden we een tekort aan beheersing.
Een storende invloed op de machines?
Dan is die Murdoch sterker dan we dachten.
Hij wordt zoals wij.
Dus moeten wij worden zoals hij.
Heeft de brave dokter gedaan wat we vroegen?
De lotgevallen van John Murdoch, deel 2.
We mogen dit niet doen.
Murdoch bezit deze herinneringen niet, ja?
Hoe zal zijn inprenting ons dan helpen hem te vinden?
Overal waar hij gaat,
iedereen die hij opzoekt, zal gekend zijn door ons.
Terwijl hij de aanwijzingen volgt, volgen wij de herinneringen.
Misschien zijn we vergeten wat de laatste keer gebeurde, toen we...
Ja. Arme, arme Mr....
We zijn het niet vergeten.
Als Mr. Hand zich wil opofferen voor het algemene nut...
dan zal het zo gebeuren.
Maar een van ons inprenten is altijd mislukt.
Wat Mr Hand voorstelt is onze enige optie.
Inprenten.
Dit kan een beetje prikken.
Is het klaar?
Oh, ja, Mr. Book.
Ik heb John Murdoch...in gedachten.
"Johnny..."
"ik vond deze ansichtkaart tussen de spullen van je moeder."
"Roept herinneringen op, nietwaar?"
"Kom eens langs."
"Dan proberen we iets aan de haak te slaan..."
"een zeemeermin."
"Groeten aan Emma. Karl."
Karl.
Karl Harris.
Harris.
"Harris Karl."
Excuseer. Weet u de weg naar Avenue C?
Neem de metro.
Heb je een probleem, vriend?
Werk je hier al lang?
25 jaar, geen vermindering wegens goed gedrag.
Wij zoeken John Murdoch.
Zij weet niets, Mr Hand.
Een dood spoor, ja, Mr. Wall.
We dachten hem te vinden dankzij z'n inprenting, ja.
Maar in plaats daarvan zijn we hier terrecht gekomen.
Dit is irrationeel.
Instincten zijn irrationeel, Mr. Wall,
en we moeten volgen waarnaar ze leiden, ja.
Mr Sleep denkt dat hij naar bekende plaatsen zal gaan...Z'n werk.
Hij geeft niet om ons werk.
Een beetje geduld, Mr Hand.
Als u Murdoch was...
Ja.
Als...
ik Murdoch was...
Dan zou ik me herinneren
hoe m'n vrouw me gekwetst had door met een andere man naar bed te gaan.
En dan...
zou ik een manier zoeken om het haar betaald te zetten.
Laat me alleen met haar.
Er is werk te doen.
Iedereen overstappen. Perron drie.
Allemaal overstappen? Excuseer.
Hoe kom ik aan het eind van de lijn?
Je moet de expres hebben.
Er vertrekken geen treinen op perron 7.
U moet naar perron 2. - Begrepen. Dank u wel.
Hey!
Waarom stopte die trein niet?
Dat is de expres.
Er is geen uitweg, weet u?
Je kunt de stad niet uit. Geloof me, ik heb het geprobeerd.
Jij bent Murdoch, niet?
Degene die ze zoeken.
Wie ben jij? - Was vroeger een politieman.
Ten minste, in dit leven.
Ze stelen de herinneringen van de mensen, weet u?
Daarna verwisselen ze die onder ons.
Ik heb het ze zien doen. Heen en weer, heen en weer...
tot niemand meer weet wie ze zijn.
Hoe weet u dit allemaal?
Sporadisch wordt een van ons wakker terwijl ze dingen verwisselen.
Het zou niet mogen gebeuren, maar het gebeurt toch.
Het is mij overkomen.
Ze zullen je komen zoeken, Murdoch.
Net zoals ze mij zullen komen zoeken.
Maar dat is oké.
Ik heb een uitweg gevonden.
Hier waren ze.
Gisterenavond.
Dit moest zijn thuis worden.
Dat was toen hij van haar hield.
Dat is allemaal goed en wel, Mr. Hand,
maar we hebben een meer praktische link nodig met zijn huidige verblijfplaats.
Ja.
En ik weet waar haar te vinden.
We hebben veel geluk, als je erover nadenkt.
Sorry?
Dat we opnieuw de plekken kunnen bezoeken die ons zo dierbaar waren.
Ik dacht dat ze ons meer kwelden.
Misschien.
Maar stel je een leven voor,
vreemd aan het jouwe,
waarin je herinneringen niet de jouwe zijn,
maar deze, gedeeld door elkeen van jou soort.
Beeld je de kwelling van zulk een bestaan in...
Geen ervaringen die je je eigen kan noemen.
Als dat alles was dat je wist
zou het misschien comfortabel zijn.
Maar als je iets anders zou ontdekken...
Iets... beters.
Er was een veerboot toen ik klein was.
Een enorm ding.
Verlicht als een drijvende verjaardagstaart.
Dat is net wat mijn man eens tegen me zei....
hier op deze plek.
Waar is je echtgenoot nu?
Wist ik het maar. Waarom bent u hier?
Ik heb m'n vrouw hier ontmoet.
Ik leerde hier m'n man kennen.
De wereld is klein.
Nee, nee, nee.
Hallo?
Wat doet u hier?
Ik ben je gevolgd.
Blijf daar staan!
Johnny?
Johnny!
Het is zo verdomd lang geleden...
Ik dacht dat je je nonkel Karl was vergeten.
Jij speelvogel!
Nonkel Karl?
Wacht.
Ben ik dat?
Ja.
Ben ik opgegroeid in Shell Beach?
Dat zei ik toch?
Shell Beach, je ouderlijke woonplaats.
Ik moet erheen, Karl. Hoe kom ik er?
Geen idee.
Ik ben er in geen jaren geweest. - Je herinnert je toch wel iets?
Je moet toch een idee hebben.
Komaan!
Sorry, Johnny.
M'n hersenen werken niet meer zoals vroeger.
Het is er zo licht.
Vrolijker tijden, denk ik.
Je zat altijd in dat boek te krabbelen.
Dat zijn je pa en ik.
Een stel knappe idioten.
Wat is er met m'n ouders gebeurd?
Waar zijn ze nu?
Ze zijn dood, Johnny.
Omgekomen toen hun huis afbrandde.
Ik heb voor je gezorgd.
Herinner je je dat echt niet?
Wat is dat?
Dat is een litteken.
Je had je arm erg verbrand tijdens de brand.
Wat betekent dat, Johnny? -Dat dit allemaal leugens zijn.
Waarom bent u hier, Mrs. Murdoch?
M'n man zei dat hij hier was geweest.
Om zichzelf op de proef te stellen.
Om te zien...
of hij in staat was om...
Ik wilde met haar praten. Misschien kon ze me helpen hem te vinden.
Blijf hier. Ik bel het bureau.
Ja, dit is Bumstead. Stuur de lijkschouwer naar 1440-East, ja.
Er was er weer een.
Hetzelfde patroon. Ik leg het uit wanneer je hier bent.
Oh, God.
Het is oké. Ik zal je geen pijn doen.
Het is oké.
Waar kwam zij vandaan?
Ik vond haar...weggedoken.
Zij heeft gezien wat hier is gebeurd.
Bent u klaar om naar huis te gaan, Mrs. Murdoch?
De inspecteur brengt me weg. Bedankt.
Het is prachtig.
Het was een cadeau van m'n moeder.
Ze is onlangs gestorven.
Ik hou hem bij me als aandenken aan haar.
Het spijt me.
Het is gek, nochthans.
Ik kan me niet herinneren wanneer ze het me gaf.
Hoe denk je dat ik zoiets kan vergeten?
Denkt u veel aan het verleden, Mrs. Murdoch?
Wat is er gaande, inspecteur?
Ik weet niet of ik dat nog weet.
Ik heb je oude kamer gelaten zoals ze was.
Je kunt vannacht hier slapen, huh?
Fijn om je weer hier te hebben, Johnny...
Al is het maar voor één nacht.
Karl.
Is dat de juiste tijd?
Jawel. Die klok loopt perfect gelijk sinds ik ze kocht.
A.M. of P.M.?
Wat denk jij, Johnny?
Ik begrijp er niks van. Hoe kan het al nacht zijn?
Waar is de dag gebleven? Hoe heb ik die gemist?
Je bent moe. Alles is mogelijk.
Luister...
Ga slapen. We lossen dit morgen wel op.
"Gids over Shell Beach, door Johnny Murdoch."
Oh, komaan.
Hallo? - Emma? Hij is hier.
Hij gedraagt zich erg vreemd.
Ik weet het. Hij is zichzelf niet.
Hou hem daar, dan kom ik zo.
Ik zal het proberen. -Dank je, Karl. Bye.
Johnny.
Ik kan niets beloven, Mrs. Murdoch.
We zien wel hoe het loopt.
Johnny, we wilden je alleen helpen.
Karl.
Nonkel Karl.
Johnny, als je in nesten zit, kunnen we misschien iets doen.
Ik heb je zo lang niet gezien.
Ja.
Mr Murdoch, u heeft ons veel last bezorgd.
Vertel op. -Dit is niet nodig.
Er is geen ontsnappingsmogelijkheid.
De stad is van ons, wij hebben hem gemaakt.
Waar heb je het over?
We vormden de stad uit gestolen herinneringen,
verschillende tijden, verschillende verledens, allemaal samengevoegd.
Elke nacht herzien en verfijnen we het
om te leren.
Om wat te leren?
Over u, Mr. Murdoch...
U en uw lotgenoten...
Wat u menselijk maakt.
Waarom? -We moeten zijn zoals u.
Ik begrijp u nu, Mr. Murdoch.
Ik herinner me wat u niet meer weet. Wat u hebt gemist.
De oceaan, ja....
Langs de branding hollen als kind.
Emma ontmoeten bij de rivier. De eerste kus die daarop volgde.
Wat ben jij?
U heeft gezien wat we zijn.
We gebruiken uw doden als omhulsel.
Stap in!
En zij? Komt ze je bekend voor?
Ze leefde nog toen ik vertrok.
En dit?
Dit is niets. Dit is...
Het moet toch iets betekenen, al die tekeningen.
Welke tekeningen?
Ik begrijp hier niks van.
Speel geen spelletjes met me, Murdoch! Stop met liegen!
Ik vertel geen leugens!
Help me hiermee. Doe het me begrijpen.
Ik heb hier een puzzel voor me liggen,
en telkens ik de stukken herschik, blijft het onzinnig.
Denk je dat ik het wel snap?
Ik tast net zo goed in het duister als jij.
Mag ik je een vraag stellen?
Al eens gehoord van een plaats die Shell Beach heet?
Natuurlijk. - Weet je hoe je er moet komen?
Ja. - Kun je het me vertellen?
Goed. Je gaat gewoon naar...
Waarheen? Hoe ga je er heen?
Wacht nou eens even.
Je kunt het je niet herinneren, hÃ¨.
Vind je dat niet een beetje vreemd?
Wacht.
Ik weet nog een betere.
Wanneer heb je voor het laatst
iets overdag gedaan, dat je je kan herinneren?
Wat bedoel je?
Gewoon...bij daglicht.
Daglicht.
Wanneer heb je voor het laatst daglicht gezien?
Ik heb het niet over een verre, halfvergeten jeugdherinnering.
Ik bedoel gisteren? Vorige week? Wanneer?
Heb je ook maar één herinnering?
Die heb je niet, hÃ¨.
Weet je wat? Volgens mij bestaat de zon hier niet eens
op deze plek.
Ik ben al uren en uren wakker, en de nacht eindigt nooit.
Dat is waanzin. - Volkomen gelijk dat dit waanzin is.
Luister naar me, Bumstead. Ik ben niet alleen.
Wij hebben het allemaal.
Ze doen iets met iedereen van ons.
Zwijg, ik heb genoeg gehoord. - Luister alsjeblieft.
Hou je mond, ja! Hou je mond! - Luister naar me.
Er moet een verklaring voor zijn.
Verklaar dit eens.
John, het spijt me zo.
Ik wilde je geen verdriet doen, John.
En toch deed ik het. En ik weet niet waarom.
Ik wou dat ik het ongedaan kon maken.
Nee. Emma... Je hebt het niet gedaan.
Die...verhouding van je... of wat het ook was.
Dat wat je zogezegd gedaan hebt...
Dat heb je nooit gedaan. Ik geloof niet dat het gebeurd is.
Wat bedoel je?
Ik weet dat dit gek zal klinken...
maar stel dat we elkaar nooit eerder hebben gekend.
Wat als de eerste keer dat we mekaar ontmoetten...
gisteravond was, in ons appartement
en alles wat je je herinnert
en al wat ik me herinner in feite nooit echt plaats vond?
Iemand wil ons dat alleen maar laten geloven.
Weet je nog, toen in het appartement...
Ik had plots het gevoel dat ik je helemaal niet kende.
Alsof je een vreemde was.
Maar hoe kan dat waar zijn?
Ik herinner me zo levendig dat ik je ontmoette.
Ik herinner me dat ik verliefd op je werd.
Dat ik je verloor.
De tijd is om.
Nee, wacht, wacht.
Alsjeblieft, nog...
Eén minuutje nog.
Ik hou van je, John.
Zoiets kun je niet veinzen.
Nee, dat kun je niet.
Inspecteur? Sir?
Speurder Walenski heeft vannacht zelfmoord gepleegd.
Ik vond dat u het moest weten.
Oh, en...de chef wil u spreken.
Sir...
Ik wist dat u de moordenaar zou opsporen, sir.
Sir...
Uw veter...
Hoe kunnen we u helpen, sir?
U kunt slapen.
Heren.
Slaap, slaap.
Goedenavond, sir.
Bumstead.
Ik wilde u als eerste feliciteren met uw onderzoek.
Breng ons naar Murdoch.
Slaap.
Dr. Schreber.
Ik wist dat je uiteindelijk zou komen.
Wordt het geen tijd voor antwoorden?
Ja. Ja, natuurlijk.
Ga zitten alsjeblieft.
Ik kom hier vaak.
Het is een van de weinige plekken waar ik rust vind.
Zie je, ze hebben een afkeer van water.
Je zou het bijna een fobie kunnen noemen.
Wie zijn ze? Wat willen ze van me?
Juist.
Wel, laten we voorlopig maar zeggen
dat je hun proefpersoon bent van hun experiment.
Dat zijn we allemaal.
Je bent niet gek, John.
En je bent ook geen moordenaar.
Het spijt me. Ik meen het echt.
Maar we hebben niet veel tijd
en ik kan me de luxe niet veroorloven om dit op de juiste manier te doen.
Alles wat je moet weten,
alle antwoorden, zitten in deze injectiespuit.
Je moet jezelf injecteren.
Het is de enige manier om het je te doen begrijpen.
Je neemt me in de maling, zeker?
De tijd dringt, John. Je moet het nu doen.
Geef me die revolver, dokter.
Inspecteur, hij is nog meer gestoord dan we dachten.
Misschien heb ik niet zoveel mensenkennis als u, dokter,
maar volgens mij bent u zelf diegene die gestoord is.
U weet niet wat u doet.
Wat zit hier precies in, dokter?
Alle antwoorden die je zoekt, John.
Dat zweer ik je.
Dan zal ik het zolang maar goed bewaren.
Als je het niet erg vindt?
Laten we gaan, dokter.
Gaan? Waar gaan we heen? - Shell Beach.
Daar wil je toch naartoe?
De oceaan.
Waarom doe je dit?
Wat denk je erbij te winnen door me te helpen?
De waarheid.
Geen van deze kaarten gaan ver genoeg om de oceaan te laten zien.
Je zal daar niets vinden.
Ik beloof het je! Ik ben er geweest, en...
Als jij er al geweest bent, dan kunt u ons de weg wijzen.
We willen het met eigen ogen zien.
Nee, ik doe het niet.
Nee, ik weiger. U kunt me niet dwingen.
Wat zei u, dokter?
Ik begrijp er niks van. Vroeger was hier een brug.
Probeer dat nog eens, en je vrienden zullen je
uit het kanaal mogen vissen.
Doe me geen pijn. Ik zal je alles vertellen.
Het doet er toch niet meer toe.
Wat?
Wie zijn jullie?
We zullen je binnenkort nog meer mooie dingen geven... Anna.
Ik heet niet Anna.
Binnenkort wel, ja.
Ik heb eerst iets anders met haar voor.
Eerst was er duisternis. Toen kwamen de vreemdelingen.
Ze hebben ons ontvoerd en hierheen gebracht.
Deze stad, met iedereen die er woont,
is hun experiment.
Ze vermengen onze herinneringen naar believen
om uit te vinden wat ons uniek maakt.
De ene dag kan iemand een inspecteur zijn,
de volgende dag iets totaal anders.
Als ze een moordenaar willen bestuderen bijvoorbeeld
prenten ze gewoon een burger in met een nieuwe persoonlijkheid.
Geven hem een familie, vrienden, een compleet verleden,
tot en met een verloren portefeuille.
Daarna onderzoeken ze de resultaten.
Zal een man met het verleden van een moordenaar op dezelfde voet doorgaan?
Of zijn we meer dan de som van onze herinneringen?
Dat gedoe met jou als moordenaar was puur toeval.
Je hebt voordien al tientallen levens gehad.
Maar je werd wakker toen ik je hiermee inprentte.
Waarom doen ze het?
Ons vermogen tot individualiteit,
onze zielen onderscheiden ons van hen.
Ze denken de menselijke ziel te vinden
als ze begrijpen hoe ons geheugen werkt.
Zij hebben alleen collectieve herinneringen.
Ze delen een gezamenlijke geest.
Ze gaan dood, zie je?
Hun ras staat op de rand van uitsterven.
Ze denken dat wij hen kunnen redden.
En waar pas ik daarin? - Jij bent anders, John.
Je weerstond mijn poging om je in te prenten.
Op één of andere manier heb je hun vermogen om te tunen gekregen.
Dat is hoe ze dingen veranderen.
Zo hebben ze deze stad gebouwd.
Ze hebben machines, diep onder de oppervlakte,
waarmee ze hun telepathische energie kunnen richten.
Ze beheersen hier alles, zelfs de zon.
Daarom is het altijd donker. Ze kunnen niet tegen licht.
Waarvoor hebben ze jou dan nodig?
In het begin, toen ze ons hier brachten, zogen ze uit ons wat erin zat
zodat ze de informatie konden opslaan en vermengen zoals verf
en gaven ons nieuwe herinneringen die zij uitkozen.
Maar ze hadden een kunstenaar nodig om ze te helpen.
Ik begreep de menselijke geest
beter dan zij ooit zouden kunnen.
Daarom lieten ze mij m'n kunde als wetenschapper behouden,
want die hadden ze nodig.
Ze dwongen me wel de rest uit te wissen.
Kan je je voorstellen hoe het moet zijn gedwongen te worden
je eigen verleden uit te wissen?
Mijn verleden? Mijn jeugd?
Shell Beach, nonkel Karl.
En dit hier?
Dit was leeg toen ik het vond!
Je begrijpt het nog steeds niet, John.
Je bent nooit een jongen geweest. Niet in deze plaats.
Je hele verleden is een illusie, een verzinsel,
net als bij ons allemaal.
Je liet die tekeningen ontstaan met je gave.
Ze brachten ons hier, zei je.
Waar vandaan?
Sorry.
Dat weet ik niet meer.
Niemand van ons herinnert zich...
wat we eens waren...
wat we hadden kunnen zijn...
Ergens anders.
Ik heb jullie zover gebracht.
Jullie hebben me niet meer nodig.
Kom mee.
John.
Er is geen oceaan, John.
Er is niets buiten de stad.
De enige plaats waar thuis bestaat...
is in je hoofd.
Nee! Nee!
John, stop!
Nee!
Stop!
Alstublieft!
Nee!
En nu weet je de waarheid.
Nee!
Geef u over, Mr Murdoch,
of deze zal sterven, ja.
Wat kan mij dat schelen. Ze is niet echt m'n vrouw!
Ze betekent niets voor me.
Maar toch geeft u om haar, nietwaar Mr Murdoch?
Ik ben het monster geworden
dat u had moeten zijn.
Zal ik een eind aan haar leven maken, zoals u zou hebben gedaan?
Doe haar geen kwaad, alsjeblieft!
Geef u dan over, Mr Murdoch.
Slaap.
Nu.
John?
Slaap.
De dokter heeft gelijk. Hij is geÃ«volueerd.
Dood hem.
Dood hem! Dood hem!
Hij is sterk, ja.
Gevaarlijk. Maar hij kan ons ook leiden naar wat we zoeken.
Wat de dokter de ziel noemt.
Het is tijd voor de laatste fase van ons experiment.
We hebben de andere proefpersonen niet meer nodig.
De tijd van onderzoek is voorbij.
Het is tijd om één te worden met John Murdoch.
Het is tijd, dokter.
Inprenten.
Leg het stil.
Leg het stil voor altijd!
Wat doe je?
Ze willen je inprenten met hun eigen collectieve herinneringen.
Ze willen je tot een van hen maken, zodat ze je ziel kunnen delen.
Inprenten, dokter. Geen ongehoorzaamheid meer.
Sorry, John.
De pijn zal maar even duren.
Nee!
Herinner je, John.
Je zult tot grotere hoogte stijgen dan dat, mijn jongen.
Als je ouder bent, zal je het begrijpen.
Herinner je.
Goed zo, John. Oefening baart kunst.
Denk aan wat ik je zei. Praat nooit met vreemdelingen.
John, herinner je.
Je vraagt je wellicht af waarom ik steeds opduik in je herinneringen.
Dat is omdat ik me er zelf in heb gestopt.
Al deze herinneringen zijn bedoeld
om je te leren over de vreemdelingen.
Een leven van kennis in één enkele injectiespuit.
Jij zal overleven, John.
Je zult kracht vinden in jezelf
en je zal overwinnen.
Herinner je.
Hoi, nonkel Karl.
Johnny!
Je begint het onder de knie te krijgen, John.
Misschien zal ik eens voor jou werken.
Met deze machine versterken de Vreemdelingen hun gedachten.
De machine die hun wereld verandert.
Je moet er controle over nemen.
Je moet de machine de jouwe maken.
Ik weet dat je ze kunt verslaan, John.
Maar je moet je concentreren.
Er is iets mis.
Er is geen tijd voor romantiek, John.
De wereld kan zijn wat jij ervan maakt.
Wat heb je gedaan?
Je hebt de macht om dingen te laten gebeuren,
maar je moet nu in actie komen!
Ik wist dat je het kon, John.
Je hebt nu hun kracht.
Jij hebt controle over hun machines.
Waar is Emma?
Ze is Emma niet meer, John.
Ze is opnieuw ingeprent.
Geef haar haar herinneringen dan terug.
Dat gaat niet. Het gebouw waar de vreemdelingen
de herinneringen opsloegen is vernietigd.
Het spijt me.
Wat ga je nu doen, John?
Je zei toch dat ik de kracht heb?
Ik kan die machines alles laten doen wat ik wil.
De wereld maken zoals ik die wil.
Als ik me maar genoeg concentreer.
Waar ga je naartoe?
Shell Beach.
Hoeveel kost een rit? - Een kwartje.
Oh, alsjeblieft.
Oh, nee - Het hoeft niet.
Dank je. - Oké.
John...
Ik heb op je gewacht, ja.
Wat ben je aan het doen?
Ik breng hier wat kleine veranderingen aan, dat is alles.
Weet je zeker dat we dat willen?
Ik durf het er wel op te wagen.
Ik ben stervende, John.
Jouw inprenting is niet compatibel met mijn soort.
Maar ik wilde weten hoe het was.
Hoe je je voelt.
Je weet hoe ik me had moeten voelen.
Die persoon ben ik niet. Nooit geweest.
Je wilde weten wat ons menselijk maakte?
Wel, dat ga je niet vinden... hier binnen.
Je zocht op de verkeerde plaats.
Het is hier zo mooi.
Zo licht.
Weet jij of Shell Beach hier in de buurt ligt?
Ik geloof dat het daar ligt.
Ik moet zelf ook die kant uit.
Wil je me vergezellen?
Graag.
Ik ben Anna, trouwens.
Hoe heet jij? - John.
John Murdoch.
# When marimba rhythms start to play
# Dance with me
# Make me sway
# Like a lazy ocean hugs the shore
# Hold me close
# Sway me more
# Like a flower bending in the breeze
# Bend with me
# Sway with ease
# When we dance you have a way with me
# Stay with me
# Sway with me
# Other dancers may be on the floor
# Dear, but my eyes will see only you
# Only you have that magic technique
# When we sway I go weak
# I can hear the sound of violins
# Long before it begins
# Make me thrill as only you know how
# Sway me smooth, sway me now
# Sway me now
# Sway me smooth
# Sway me now